เมื่อวันที่๓๐ กันยายน๒๕๐ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วย สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีได้เสด็จพระราชดำเนิน ทรงประกอบพิธีเปิดป้ายเขื่อนรัชชประภา และโรงไฟฟ้าพลังน้ำ ที่อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

.

พระองค์มีพระราชดำรัสว่า  "..ข้าพเจ้ามีความยินดี ที่ได้มาทำพิธีเปิดเขื่อนรัชประภาและโรงไฟฟ้าพลัง น้ำในวันนี้ ทั้งได้ทราบตามรายงานว่าโครงการเขื่อนรัชชประภามีแผนดำเนินงาน ที่ละเอียดรอบคอบถูกต้องตามหลักวิชาทุกขันตอน ซึ่งเมื่อสำเร็จเรียบร้อย โดยสมบูรณ์แล้วจะเป็นประโยชน์อย่างยิงแก่การพัฒนาความเจริญด้านต่างๆ ของประเทศ และจะอำนวยความผาสุขมันคงให้แก่ประชาราษฎร์ได้อย่างกว้างขวางความสำเร็จของโครงการนี้นับเป็นความก้าวหน้าที่สำคัญอีกก้าวหนึ่งของ การพัฒนาแห่งน้ำและพลังงานไฟ ซึงเป็นปัจันลักในการกระดับความเป็นอยู่และการประกอบอาชีพของประชาชน นอกจากนี้ยังเป็นเครื่องที่แสดงให้เห็น ถึงความตั้งใจ และความร่วมมือที่ดีของทางรายการ ในการปฏิบัติงานเดือประโยชน์สุขที่แท้จริงของส่วนรวม จึงขอถือโอกาสนี้ยมเชยทุกฝ่าย โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทุกคนของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยที่ได้ทำงานร่วมกันอย่างพร้อมเพรียงด้วยความสามารถ ทำให้โครงการสำเร็จลุล่วงด้วยดี มีประสิทธิผล

" เขื่อนรัชชประภา เริ่มดำเนินการก่อสร้าง เมื่อวันที่ กุมภาพันธ์ ๒๕๕ แล้วเสร็จในเดือนกันยายน๒๕๓๐ มีชื่อเรียก ดั้งเดิมว่า เขื่อนเชี่ยวหลาน เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ แห่งที่สอง ของภาคใต้ อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อก่อสร้างแล้วเสร็จ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานนามให้ใหม่ว่า "เขื่อนรัชชประภา" มีความหมายว่า "แสงสว่างแห่งรัชกาล"เขื่อนรัชชประภา สร้างปิดกั้นลำน้ำคลองแสง ที่บ้านเชี่ยวหลาน ตำบลเขาพังอำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นเขื่อนหินถมดินเหนียว สูง ๕ เมตร ความยาวสันเขื่อน๗๖๑ เมตร มีเขื่อนปิดกั้นช่องเขาอีก๖ แห่ง อยู่บนฝั่ง้าย ของแม่น้ำ ๑ แห่ง และ ฝั่งขวาของแม่น้ำ ๕ แห่ง

.

เนื่องในวโรกาส มหามงคลสมัยเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ รอบ และ รับมังคลาภิเษก ในปี ๒๕๓๐ เขือนรัชชประภา ได้รับการพิจารณา ให้เป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติ ตามที่รัฐบาลจัดถวาย นับเป็นเกียรติ อันยิ่งใหญ่ของ กฟผ. และชาวจังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งจะคงความภูมใจ อยู่คู่กับเขื่อนนี้ ตลอดไป

วันที่ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๑๙ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดาฯ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ โดยเครื่องบินพระที่นั่งมายังอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราชแล้วเสด็จโดยเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมายังวัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในช่วงเวลาประมาณ ๑๑.๐๐ นาฬิกา นายอนันต์ สงวนนาม ผู้ว่ารายการจังหวัดสุราษฎร์ธานี กราบบังคมทูลถวายรายงาน

ในอดีตอำเภอดอนสัก เป็นอีกอำเภอหนึ่งที่การคมนาคมไม่สะดวก ไม่มีถนนหนทางสะดวกสบายเช่นปัจจุบัน การคมนาคมติดต่อทางทะเล คุณแม่ผมเล่าให้ฟังว่าแต่ก่อนจะไปหลวงพ่อจ้อยที่ดอนสักต้องลงเรือที่บ้านดอน ใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะถึงดอนสักก็เมาคลื่นกันเป็นแถว พอมีถนนตัดเข้าเมืองดอนสักเวลาจะไปช่วงหน้าฝน ต้องเอาจอบติดรถไปด้วยเพื่อใช้แก้ปัญหาเวลารถติดหล่มพระครูสุวรรณประดิษฐการ (หลวงพ่อจ้อย) ท่านเป็นพระนักพัฒนาตั้งแต่สมัย ที่อำเภอดอนสักยังห่างไกลความเจริญ ได้ปรึกษากับชาวบ้านถึงแนวทางการ พัฒนาโดยมีปลัดนรลักษณ์ สร้างทองดี ได้นำความกราบทูลถึงปัญหาสีประการของอำเภอดอนสักคือ ความลำบากเรื่องน้ำ ไฟ ถนน และการลอกปากคลอง ต่อหม่อมเจ้าหญิงวิภาวดีรังสิต เพื่อนำความกราบบังคมทูลต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อพระองค์ทรงทราบถึงปัญหาดังกล่าวโดยเฉพาะเรื่องการขาดแคนน้ำสำหรับอุปโภคบริโภค โดยเฉพาะน้ำจืด จึงมีรับสั่งให้หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์ ราชเลขาธิการสำนักพระราชวัง (ขณะนั้น) เป็นผู้ประสานงานมอบหมายให้กองอำนวยการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ หรือที่เรียกกันสั้นๆว่ากรป.กลาง และกรมชลประทานรับผิดชอบดูแล หาแนวทางจัดการให้ดอนสักมีน้ำบริโภคอย่างเพียงพอ จนกระทั้งสำเร็จด้วยการจัดทำประปาผิวตินในปลาย ปี พ.ศ. ๒๕๑๘ ทำให้ขาวอำเภอดอนสักมีน้ำสะอาดบริโภคตั้งแต่บัตนันเป็นต้นมา

.

การเสด็จพระราชดำเนินครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเปิดประปาผิวดิน ซึ่งตั้งห่างจากวัดเขาสุวรรณประดิษฐ์เพียงไม่ก็ร้อยเมตร หลังเสร็จ พิธี ได้เสด็จมาตามทางที่ประชาชนคอยเฝ้ารับเสด็จเนื่องแน่นสองข้างทางท่ามกลางอากาศที่ร้อนอบอ้าว มีเพียงปะรำที่ทำด้วยโครงไม้ไผ่หลังคามุงด้วยทางมะพร้าว แต่มิได้เป็นอุปสรรคได ๆ ต่อการเฝ้ารอรับเสด็จเพื่อชินชมพระบารมี ของพระองค์

.

จากนั้นได้พระราชทานธงประจำกองลูกเสือชาวบ้าน และทอดพระเนตรการแสดงของลูกเสือชาวบ้าน ด้วยสถานการณ์จากภัยของผู้ก่อการร้ายในสมัย นั้น การแสดงชุดเราสู้ ที่ประกอบบทเพลงพระราชนิพนธ์ "เราสู้" จึงเป็นชุดการแสดงของลูกเสือชาวบ้านที่ถูกคัดสรรนำมาแสดงหน้าพระที่นั่งในวันนั้น จากนั้นเสด็จ ฯ ไปเสวยพระกระยาหารกลางวัน ณ ตำหนักที่ทางวัดเขาสุวรรณประดิษฐ์จัดสร้างถวาย แล้วมีพระราชปฏิสันถารกับพระครูสุวรรณประดิษฐการ (หลวง พ่อจ้อย) ซึ่งท่านได้ถวายพระเครื่องจำนวนหนึ่ง จากนั้นจึงเสด็จพระราชดำเนินไปอำเภอบ้านนาสารต่อไป

.

ความตั้งใจของคุณแม่ที่จะให้ผมท่องบทกลอนถวายยังไม่หมดไป ยัง ยืนยันเจตนารมณ์เดิมที่จะให้ลูกชายถวายบทกลอนพระนิพนธ์ของเจ้าฟ้าชาย ต่อพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินิให้ได้

จากวันที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้ารับเสด็จเมื่อครั้งที่สองพระองค์เสด็จพระราช ดำเนินโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีในวันที่๑๑ กันยายน ๒๕๘ เพียงไม่ถึง ๑ ปีเมื่อรู้ข่าวว่าทั้งสองพระองค์เสด็จฯ อำเภอดอนสัก ในครั้งนี้ คุณพ่อผมต้องทำหน้าที่สื่อสารมวลชนเช่นเดิม ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ พี่ชาย และป้าข้างบ้าน นั่งรถยนต์ออกจากอำเภอพุนพินตั้งแต่เข้ามืดกว่าจะถึงดอนสักใช้เวลาพอสมควรเพราะถนนหนทางไม่สะดวกสบายเหมือนปัจจุบัน โดยเฉพาะถนนจากสามแยก บ้านในเข้าตลาดดอนสักยังไม่เป็นทางลาดยาง มีแต่ลูกรัง หลุมบ่อและฝุ่นล้วนๆ กว่าจะไปถึงดอนสักเล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน

พวกเราจับจองที่นั่งใต้ปะรำเมื่อมาถึง ก่อนที่ใครจะจับจองเพราะ ต้องเลือกเอาที่นั่งแถวหน้า ปะรำที่ให้ประชาชนมาเฝ้ารอรับเสด็จนั้น สร้างจากโครงไม้มุงด้วยทางมะพร้าวพอได้หลบร้อน มีเชือกฟางกันเตี้ย ๆ ระหว่างทางลาดพระบาทกับสองข้างทางที่ประชาชนนั่งเฝ้ารอ

คราวใดที่เสียงเครื่องยนต์ของเฮลิคอปเตอร์ดังมาแต่ไกล ผู้คนจะแตก ตื่นมีเสียงโจษขานกันลั่น "มาแล้ว ๆ " ด้วยเข้าใจว่าพระองค์เสด็จมาแล้ว ทั้งที่เป็นเฮลิคอปเตอร์ของหน่วยทหาร ตำรวจหรือหน่วยรักษาความปลอดภัย กระ ทั้งก่อนเที่ยงเล็กน้อยเสียงเครื่องยนต์ของเฮลิคอปเตอร์ดังติดๆกันมาหลายลำแต่ไกล เป็นสัญญาณให้รู้ว่าพระบาทสมเด็จเจ้าอยู่หัวและพระราชินีเสด็จฯมาแล้วพวกเรานั่งรอที่นี่กันครู่ใหญ่เพราะทราบดีว่าพระองค์ได้ทรงประกอบพิธีเปิดประปาผิวดินก่อนที่จะเสด็จ ฯ มายังวัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ และต้องเสด็จ ฯ ผ้านมาทางนี้ มีคณะแพทย์ พยาบาล ออกตรวจผู้เจ็บไข้ได้ป่วย บางคนทำสัญลักษณ์ไว้

ว่าเป็นคนไข้ในพระบรมราชูปถัมภ์ มีเจ้าหน้าที่จากสำนักพระราชวัง ตรวจความเรียบร้อย สักครู่ใหญ่มีทหารหลายนายออกเดินลาดตระเวนตรวจความเรียบร้อยทำให้รู้ว่าอีกไม่นานพวกเราจะได้ชื่นชมพระบารมีของพระองค์ท่านแล้ว ขณะที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนิน มีรับสั่งกับราษฎรตลอดเวลาถึงชีวิตความเป็นอยู่เมื่อทั้งสี่พระองค์เสด็จมาถึงบริเวณที่พวกเรานั่งอยู่แม่บอกผมว่า " ในหลวงมาแล้ว ๆ " ครั้งนี้ผมกระโดดข้ามเชือกที่กั้นไว้แล้วทรุดตัวลงหมอบกราบแทบเบื้องพระบาทของพระเจ้าอยู่หัว ยังจำได้ติดตาว่าขณะที่กระโดดออกไปจะกราบพระบาทพระเจ้าอยู่หัว ทหารองครักษ์เข้ามาจะคว้าตัวผมไว้แต่ไม่ทัน ผมกำลังจะก้มลงกราบเห็นพระเจ้าอยู่หัวโบกพระหัตถ์ให้นายทหาร และได้ยินพระสุรเสียง ว่า "ไม่เป็นไร" หลังจากก้มกราบลงบนพระบาทของพระเจ้าอยู่หัวแล้ว ผมย้าย ตัวมากราบที่พระบาทของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ รองพระบาท หนังสีดำ และรองพระบาทสีขาว ของทั้งสองคู่นั้นยังจำติดตาตรึงใจถึงทุกวันนี้ แล้วผมก็ลุกขึ้นยืนท่องบทกลอนที่เตรียม มาถวายสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรม ราชินีนาถ อาจจะเป็นว่าผมตัวเล็กหรือ เสียงเบาไม่อาจคะเนได้ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงโน้ม พระองค์แล้วเอื้อมพระหัตถ์มาโอบไหล่ ของผมทรงฟังบทกลอนที่ผมท่องถวายจนจบแล้วมีรับสั่งว่า "เก่งจัง พูดก็ชัด" ขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประทับยืนอยู่ด้านข้างมีรับสั่งว่า “กลอนนี้ยาวนะ”

ช่วงเดือนกันยายนพ.ศ. ๒๕๑๔ ขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ประกอบพระราชภารกิจอยู่ในจังหวัดทางภาคใต้ ทรงทราบข่าวว่าที่สุราษฎร์ธานี เกิดเหตุตำรวจตระเวนชายแดน ซึ่งเป็นวิทยากรลูกเสือชาวบ้านถูกกลุ่มผู้ก่อการร้ายลอบทำร้ายเสียชีวิต ต คน และบาดเจ็บจำนวน ๒๒ คน ที่บ้านกระชุม ตำบลพ่วงพรหมคร อำเภอเคียนชา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ ๗ กันยายน ๒๕๑๘ ขณะเดินทางกลับจากการ เสร็จการฝึกอบรมลูกเสือชาวบ้านรุ่นที่๖๒๒/๑ ที่บ้านอรัญคามวาสี ตำบลพ่วงพรหมคร อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อความทราบถึงพระองค์ มิได้ทรงรีรออย่างใด ด้วยความเป็นห่วงราษฎร หมายกำหนดการเสด็จพระราชดำเนินมายังโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี จึงเด็ดข้อย่างทันใดโดยมีได้มีการู้ส่วงหน้ากันมาก่อนเป็นวลาเพื่อจังหวัด จะได้ตระเตรียมการรับเสด็จพระองค์

วันที่๑๐ กันยายน ๒๕๑๘ นายอนันต์ สงวนนาม ผู้ว่าราชการจังหวัด สุราษฎร์ธานี ได้เรียกนายแพทย์พนัส อุทโยภาศ ผู้อำนวยการโรงพยาบาล สุราษฎร์ธานียณะนั้นมาพบ และแจ้งว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ จะเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมผู้บาดเจ็บดังกล่าว ในวันพรุ่งนี้ เวลา ๑๓.๐๐ น...... วันที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๑๘ เวลาประมาณ ๑๓.๐๐ นาฬิกา พระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาด เสด็จพระรายดำเนินโดยเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมายังโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี มีลูกเสือชาวบ้านและประชาชนมารอรับเสด็จอย่างลันหลาม ตลอดเส้นทางเสด็จพระราชดำเนินบนสองฝั่งถนนสายเล็ก ๆ ภายในโรงพยาบาล ตั้งแต่หน้าประตูโรงเรียนผู้ช่วยพยาบาล (ปัจจุบันคือวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุราษฎร์ธานี) จนถึงตึกพัก ฟื้นผู้ป่วย แต่เนื่องจากไม่มีหมายกำหนดการมาก่อน จึงไม่มีปะรำพิธีใด ๆ สำหรับ รับรองผู้มารอรับเสด็จอันเนืองแน่น แต่ทว่าความร้อนของแสงแดดในวันนั้น ก็ไม่อาจทำลายความตั้งใจของผู้คนในวันนั้นได้เลย

.

ทันทีที่เฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งลงจอดบริเวณด้านหลังโรงพยาบาล นาย อนันต์ สงวนนาม ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี กราบบังคมทูลถวายรายงาน ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมลูกเสือชาวบ้านและประชาชน ที่รับเสด็จตลอดทางจนกระทั่งถึงตึกพยาบาลสงฆ์ และตึกพิเศษ ๔ อันเป็นที่พัก รักษาตัวของผู้บาดเจ็บ ได้ทรงเยี่ยมตำรวจตระเวนชายแดน และลูกเสือชาวบ้าน ที่ได้รับบาดเจ็บอย่างใกล้ชิด ทรงตรวจดูบาดแผลของผู้ป่วยโดยไม่ถือพระองค์แต่ประการใด และพระราชทานเงินช่วยเหลือผู้บาดเจ็บทุกคน โดยมีนายแพทย์พนัส อุทโยภาศ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีในขณะนั้น เป็นผู้ถวายรายงานการรักษาอย่างใกล้ชิด นายแพทย์พนัส อุทโยภาศ อดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีเล่าให้ผมฟังว่า "ช่วงนั้นการสู้รบระหว่างรัฐกับผู้คิดต่างทางอุดมการณ์การเมือง ที่เรียกว่าคอมมิวนิสต์ในสุราษฎร์ธานี และภาคใต้รุนแรงมาก ในช่วงนั้น ต.ช.ด.ที่เป็นวิทยากรลูกเสือชาวบ้านถูกชุ่มโจมตีที่เคียนซา บาดเจ็บหลายนายมาพักรักษา ตัวที่ดึกพิเศษ และตึกสงฆ์อาพาธ พวกเรารู้ข่าวกะทันหันมาว่าในหลวงจะเสด็จ จึงไม่ได้มีพิธีการเตรียมจัดการรับเสด็จตามธรรมเนียมแต่อย่างใด ในหลวงทรงถามไถ่อาการของผู้บาดเจ็บด้วยความเป็นห่วงอย่างยิ่ง..."

นอกจากนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานเงินปรับปรุง ห้อง๑ ห้อง และเครื่องปรับอากาศให้โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีความห่วงใยมิได้เกิดและสิ้นสุดลงเพียงในวันนั้น เมื่อพระองค์ทรงทราบ ว่าโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีขาดแพทย์ผู้ชำนาญการ และอุปกรณ์การแพทย์ช่วย ชีวิต หลังจากเสด็จพระราชดำเนินกลับไปที่พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ ได้มีรับสั่งให้ท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ ราชเลขานุการในพระองค์ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ประสานงานจัดหาแพทย์และเครื่องมือช่วยหายใจจากโรงพยาบาลศิริราชมามอบให้โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี และรับสั่งให้พลฯชิต จันทร์ใหม่ ซึ่งมีอาการสาหัสเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลศิริราชด้วย ขณะนั้นผมอายุ 5 ขวบ คุณแม่ได้ให้ผมหัดท่องบทกลอนหนึ่งที่ท่าน อ่านเจอในหน้าหนังสือพิมพ์เดลินิวส์แล้วได้ตัดเก็บไว้ เอามาให้ผมหัดท่องจนขึ้นใจเป็นบทกลอนที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยศเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอเจ้าฟ้าวชิราลงกรณ์ และทรงศึกษาวิชการทหาร ณ โรงเรียนนายร้อยดันทรูนประเทศออสเตรเลีย ทรงพระนิพนธ์ถวายพระพรชัยมงคลสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในวาระวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษา ๑๒ สิงหาคม ๒๕๑๕ มีความว่า

" วันเฉลิม สมเด็จแม่ ได้แต่คิด

ขอน้อมจิต รำลึกถึงถึง คะนึงหา

พระคุณแม่ มากล้น เหลือคณนา

ลูกเกิดมา โชคดี มีแม่งาม

ไปเมืองไหน ถูกถาม ถึงนามแม่

ว่าสวยแท้ ราชินี แห่งสยาม

ควีนสิริกิติ์ จำขึ้นใจ ในพระนาม

ชมว่างาม เพริศพริ้ง ยอดหญิงไทย

แม่รักชาย ห่วงชาย ชายก็รู้

ชายจะสู้ สุดชีวา อย่าสงสัย

จะทำตัว ให้สม แม่วางใจ

จะรักไทย กู้ศักดิ์ศรี จักรีวงศ์

จะรักหญิง ที่เขา เข้าใจแม่

จะแน่วแน่ พุทธศาสน์ ถือพระสงฆ์

การสวดมนต์ ไหว้พระ จะดำรง

จะมั่นคง รักชาวไทย ไม่เสื่อมคลาย

ขอถวาย สมเด็จแม่ เพียงแต่นี้

จงโชคดี มีสุข ทุกข์จากหาย

อย่าคิดมาก ทำพระทัย ให้สบาย

เรื่องลูกชาย แม่อย่าเศร้า เขารักดี

ชายขอกราบ ลงที่ตัก พร้อมรักแท้

ชายรักแม่ สุดหัวใจ ชายไม่หนี

ชายจะเป็น กำลังใจ ป้องไพรี

มอบชีวี และเลือดเนื้อ เพื่อแม่เอย "

ผมท่องบทพระนิพนธ์นี้จนจำได้ขึ้นใจได้ทั้งหกบท แม้กระทั่งปัจจุบันพอขึ้น ต้นว่า วันเฉลิมสมเด็จแม่ได้แต่คิด... ก็สามารถว่าไปจนจบโดยไม่ต้องเปิดตำรา คุณแม่บอกว่าให้หัดท่องจนจำขึ้นใจโดยตั้งใจว่าวันไหนที่พระเจ้าอยู่หัว และพระราชินีเสด็จ ฯ จะต้องพาผมเข้าไปท่องบทกลอนนี้ถวายให้ได้ นั่นคือความตั้งใจของคุณแม่ผมจริงๆ แม้คุณพ่อจะทักท้วงว่า "จะเข้าไปท่องได้อย่างไร ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ " กระทั่งวันที่๑๑ กันยายน๒๕๑๘ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถเสด็จพระราชดำเนินมายังโรงพยาบาล สุราษฎร์ธานี ผมแต่งตัวชุดนักเรียนแต่คุณพ่อกับคุณแม่ให้ผมหยุดเรียนหนึ่งวันแล้วพาผมพร้อมด้วยและป้าๆไปนั่งรออยู่ที่ริมถนนในโรงพยาบาลบริเวณที่ทางราชการจัดให้ประชาชนมาเฝ้ารอ พวกเราต้องไปก่อนใครๆเพราะมิเช่นนั้นริมถนนแถวหน้าจะถูกจับจองที่นั่งจากผู้คนที่หมายจะได้เห็นเจ้าชีวิตของพวกเขาอย่างใกล้ชิดเช่นกัน วันนั้นผมจำได้ชัดว่าแทบจะทุกคนรวมทั้งคุณแม่ผมด้วย แต่ง ชุดลูกเสือชาวบ้านกันแทบทั้งสิ้น คุณแม่นัดแนะกับผมอย่างดิบดีว่า เมื่อในหลวงเสด็จมาถึงที่เรานั่งรอให้ผมกระโดดออกไปกราบพระบาทท่านทันที แล้วลุกขึ้น ท่องกลอนถวายพระราชินีเลย ผมตกปากรับคำกับคุณแม่อย่าดิบดี แต่เมื่อทั้งสองพระองค์เสด็จฯมาถึงบริเวณที่พวกเรานั่งอยู่ คุณแม่บอกว่า "ในหลวงมาแล้วออกไปเลย " ผมก็กระโดดออกไปขณะที่ท่านเสด็จฯผ่านมา ทั้งสองทรงหยุดให้ผมได้มีโอกาสกราบบนพระบาท ถือเป็นมงคล และเป็นพระมหากรุณาธิคุณ อันหาที่สุดมิได้ แต่ด้วยความเป็นเด็กซึ่งยังเล็กมากเมื่อกราบเสร็จ ผมรีบกลับเข้ามานั่งที่เดิม จนลืมที่จะท่องบทกลอนที่ซ้อมมาตั้งหลายวันเพื่อถวายพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินี คุณพ่อซึ่งเป็นช่างภาพที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปถ่ายภาพได้กดชัตเตอร์เพียงภาพที่ผมหันหลังไปกัมกราบพระราชินี เห็นแต่ใบหน้าคุณแม่ที่นั่งอยู่ริมทางยิ้มอย่างยินดียิ่งนัก

วันที่ ๒๗ สิงหาคม๒๕๑๗ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วย สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดาฯ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้า จุฬาภรณ์วลัยลักษณ์เสด็จพระราชดำเนินโดยเครื่องบินพระที่นั่งมายังจังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วเสด็จโดยเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมายังสนามใกล้วัดเวียงสระ อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี นายอนันต์ สงวนนาม ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานีกราบบังคมทูลถวายรายงาน ในขณะนั้น อำเภอเวียงสระ เป็นอีกอำเภอหนึ่งเช่นกันที่อยู่ห่างไกล ความเจริญ และมีปัญหาด้านความมั่น คงจากภัยของผู้ก่อการร้าย มีการลอบทำร้ายเจ้าหน้าที่รัฐอยู่เสมอ พระองค์ทรงเป็นห่วงชีวิตความเป็นอยู่ของ ราษฎรจึงเสด็จพระราชดำเนินมายังถิ่น ทุรกันดารเพื่อปลอบขวัญ บำรุงสุขให้อาณาประชาราษฎร์ของพระองค์มี ขวัญและกำลังใจ ทรงพระราชทาน ธงประจำรุ่นให้แก่กองลูกเสือชาวบ้านเสื้อผ้า ชุดนักเรียน อุปกรณ์การเรียนแก่เด็กนักเรียน ทรงเลื่อมใส่ในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง โดยมีปฏิสันภารกับ หลวงพ่อสมปอง เจ้าอาวาสวัดเวียงสระ เป็นเวลานาน

วันนั้น...บริเวณวัดเวียงสระเนืองแน่นไปด้วยกองลูกเสือชาวบ้าน ข้า ราชการและประชาชนจำนวนมากมาย ทั้งสี่พระองค์ทรงเยี่ยมเยียนประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จอย่างไม่ถือพระองค์แต่อย่างใด บนทางลาดพระบาทที่พระองค์ค่อยๆทรงดำเนินเพื่อให้ประชาชนได้ชื่นชมและสัมผัสอย่างใกล้ชิด หลายครั้งที่ภาพแห่งการย่อพระวรกายลงกับพื้น แล้วมีรับสั่งกับประชาชนอย่างไม่ถือพระองค์ แม้ว่าประชาชนจะขอสัมผัสพระหัตถ์ของพระองค์ก็ทรงยินดี ยังความปลิ้มปิติแก่เหล่าพสกนิกรเป็นอย่างยิ่งตราบเท่าทุกวันนี้

.

คุณพ่อผมเล่าให้ฟังว่า ขณะที่ทรงดำเนินบนทางลาดพระบาท คณะกลุ่มกายาดจังหวัดสุราษฎรานี ได้ตั้งแถวเพื่อรอฉายภาพกับพระองค์ มีคนไป พูลบอกว่าประสงค์จะฉายภาพด้วย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยพระเจ้าลูกเธอทั้งสองพระองค์ทรงดำเนินมาร่วมกับคณะกาชาดที่รออยู่เพื่อให้ทุกคนได้ถ่ายภาพแห่งความปิติยินดี .

วันที่๓๐ เมษายน ๕๖ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดาฯ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ เสด็จพระราชดำเนินโดเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมายังวัดสามพัน ตำบลไทรขึงอำเภอพระแสง วัดสามพันในขณะนั้นเป็นวัดที่ห่างไกลความเจริญ มีพระครูโอภาสวิริยคุณเป็นเจ้าอาวาส พระองค์สนพระทัยต่อการพัฒนาเมืองพระแสงเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากสภาพเมืองทุรกันดารห่างไกลความเจริญ อีกทั้งต้องเผชิญภัยและคำโฆษณาชวนเชื่อจากผู้ก่อการร้ายในขณะนั้นอีกด้วย เพื่อบำรุงขวัญของ

ประชาชนให้มีสุข พระองค์จึงเสด็จเยี่ยมประชาชนอยู่เสมอมิได้หวั่นถึงภยันตรายใด ๆ นับเป็นครั้งที่สี่ที่ชาวอำเภอพระแสงได้มีโอกาสชื่นชมพระบารมีอย่างใกล้ชิด ทั้งสองพระองค์ ได้มีปฏิสันถารกับพระครูโอภาสวิริยคุณ เจ้าอาวาสวัดสามพันและคณะสงฆ์ ถึงสภาพชีวิตความเป็นอยู่ พร้อมทั้งทรงเยี่ยมราษฎร และพระราชทานสิ่งของอาทิ เสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค กระทั่งได้เวลา จึงเสด็จพระราชดำเนินกลับ 

วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๐ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนิน โดยขบวนรถไฟพระที่นั่งกลับจากเยี่ยมเยียนพสกนิกรทางภาคใต้ ขบวนรถไฟพระที่นั่งต้องผ่านสถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี บริเวณชานชลาสถานีรถไฟ เหล่า ข้ารายการและประชาชนตั้งโต๊ะหมู่บูชาคอยรับเสด็จ ส่วนบริเวณถนนหลังสถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี ข้าราชการและพ่อค้าอำเภอพุนพินจัดทำซุ้ม "ทรงพระเจริญ'ถวายความจงรักภักดีไว้อย่างสวยงาม การรับเสด็จในครั้งนี้เป็นที่ปิติยินดีอย่าง ยิ่งอีกครั้งหนึ่งที่ประชาชนทราบข่าว ต่างมุ่งหน้ามายังสถานีรถไฟสุราษฎร์ธานีเพื่อเฝ้ารับเสด็จและชื่นชมพระบารมีของพระองค์ท่านทั้งสอง กันเนืองแน่นเต็มบริเวณถนนหลังสถานีรถไฟแทบไม่มีที่ยืน ทั้งๆที่ในยุคนั้นการติดต่อข้อมูลข่าวสารไม่ทันสมัยและรวดเร็วเช่นในปัจจุบัน

เมื่อขบวนรถไฟพระที่นั่งเทียบชานชลา ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินลงจากขบวนรถไฟ นายพร บุญยะประสพ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานีกราบบังคมทูลถวายรายงาน พระสงฆ์ถวายพระพรชัยมงคล พระเทพรัตนกวี (ก.ธรรมวร) เจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้ถวายหนังสือซึ่งท่านได้ประพันธ์เป็นบทร้อยกรองเรื่อง นิราศอินเดีย จากนั้นทรงเยี่ยมเยียนประชาชนที่มาเฝ้ารับรับเสด็จซึ่งมีกันเป็นจำนวนมาก ทั้งสองพระองค์จึงได้เสด็จพระราชดำเนินขึ้นไปยังสะพานข้ามทางรถไฟพร้อมโบกพระหัตถ์ทักทายประชาชน อันเป็นภาพแห่งความประทับใจอีกภาพหนึ่งขององค์ราชันอย่างมิรู้ลืม จากนั้นจึงประทับรถไฟพระที่นั่งเสด็จพระราชดำเนินต่อไป พร้อมกับประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จต่างเปล่งเสียงทรงพระเจริญกึกก้องทั่วสถานีรถไฟ

ฉายภาพโดย : นายกนก งานไพโรจน์ สะพานข้ามย่านนี้ชาวบ้านเรียกกันว่า สะพานลอย จากภาพที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถประทับณ ตำแหน่งนี้ ทำให้หลายคนเกิดความสับสนเข้าใจผิดนำมาเล่าขานต่อกันภายหลังว่าสะพานลอยแห่งนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงประกอบพิธีเปิดสะพาน ซึ่งความจริงแล้วมิได้เป็นเช่นที่กล่าวอ้างกัน เพียงแต่ในการเสด็จพระราชดำเนินครั้งนี้ ประชาชนมาเฝ้ารับเสด็จกันมากมาย พระองค์มีพระราชประสงค์ให้พสกนิกรได้ชื่นชมพระบารมีอย่างทั่วถึงจึงประทับ ณ ตำหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนมากกว่า .

วันที่๒๗ กันยายน๒๕๑๕ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดาฯ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ เสด็จพระราชดำเนินโดยเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมายังวัดสมัยสุวรรณ บ้านโตรม ตำบลสองแพรก อำเภอพระแสง ( ปัจจุบันขึ้นกับอำเภอชัยบุรี) ทรงสักการะและมีพระราชปฏิสันถารกับพระครูสุวรรณ โอภาส (หลวงพ่อครุฑ) เจ้าอาวาสวัด สมัยสุวรรณ ได้ถวายงูหลามปากเป็ดให้แก่พระองค์ จากนั้นได้เสด็จเยี่ยม ราษฎรที่มาเข้าเฝ้าอย่างใกล้ชิด ทรงสนพระทัยในชีวิตความเป็นอยู่ และ วิธีทำมาหากินของราษฎร

อาจารย์มงคล ทองสินธุ์ (ปัจจุบันอายุ ๘๑ปี) และอาจารย์สำราญ ชุมทอง(ปัจจุบันอายุ ๗๕ปี) อดีตครูโรงเรียนบ้านย่านตินแดง เล่าให้ฟังว่า ก่อนหน้าที่พระองค์ท่านจะเสด็จมาถึง ทางอำเภอได้มอบหมายให้นายมงคลทองสินธุ์ นายสำราญ ชุมทอง ครูโรงเรียนบ้านย่านดินแดงในขณะนั้น กับครูโรงเรียนพระแสงวิทยาอีกสองคนคือนายบุญช่วย ทองสินธุ์ กับนายเดโขนาคทองคง ให้ไปจัดทำซุ้มรับเสด็จ และปรับบริเวณพื้นที่ที่วัดสมัยสุวรรณ ซึ่งตั้งอยู่ที่บ้านโตรม ตำบลสองแพรก ห่างจากตัวตลาดย่านดินแดงประมาณ ๓๐ กิโลเมตร ขณะเดินทางโดยรถจักรยานยนต์ ๒ คันไปตามทางถนนดินทรายเมื่อมาถึงเนินหรือควนก่อนถึงทางแยกเข้าบ้านโตรม คนทั้งสี่ได้พบกับ ผู้ก่อการร้ายกลุ่มหนึ่งประมาณ ๒๐-๓๐ คนมีอาวุธครบกายร้องสั่งให้หยุดและให้นอนหมอบลงกับพื้นทราย ขณะนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจโรงพักย่านดินแดงชาวบ้านเรียกว่า หมวดมานพขับรถมอเตอร์ไซด์มากับลูกน้องพอดีโดยไม่หยุดรถให้ จึงถูกผู้ก่อการร้ายยิงเสียชีวิต ส่วนลูกน้องบาดเจ็บ อาจารย์สำราญจึงตะโกน ร้องบอกว่า " อย่ายิง พวกผมเป็นครู " กลุ่มผู้ก่อการร้ายจึงโล่ให้กลับไปทางเดิมไม่ให้ไปตามจุดหมาย ภายหลังชาวบ้านเรียกเนินหรือควนนี้ว่า ควนมานพเมื่อคณะของครูทั้งสี่คนมาถึงที่บ้านสาคู ได้พบกับคณะของนายคล้าย จิตพิทักษ์ผู้ว่าราชการจังหวัดกับคณะเหล่ากาชาด และนายอำเภอพระแสง จึงเล่าเรื่องราวให้ฟัง คณะของผู้ว่าราชการจังหวัดเดินทางต่อไปโดยรถบรรทุก ส่วนคณะของตนเปลี่ยนการเดินเป็นทางเรือแทน เมื่อไปถึงได้ช่วยกันก่อสร้างซุ้มรับเสด็จโดยใช้เงาะ ผลไม้ที่หาได้ในช่วงนั้นนำมาประดับตกแต่งและประดิษฐ์เป็นอักษรทรงพระเจริญ 

วันที่๒๙ เมษายน ๒๕๑๕ เวลา๑๔.๐๐ น. พระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัว พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินโดยเรือพระที่นั่งจันทร มายังตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย แล้วเสด็จลงเรือยางเทียบชายหาด นายคล้าย จิตพิทักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี กราบบังคม ทูลถวายรายงาน ราษฎรจำนวนหลายพันคนเฝ้าทูละอองธุลีพระบาทพร้อมเปล่งเสียงไชโย

เมื่อเสด็จฯมาถึงบริเวณพิธี ได้พระราชทานยารักษาโรค และของพระราชทานอื่น ๆ ให้แก่ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จ ทรงเยี่ยมราษฎรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระราชปฏิสันถารกับพระครูประภาสที่ปกรแล้วพระราชทานผ้าเช็ดตัวให้ ขณะนั้นนายผล บุญสุข นั่งอยู่ใกล้ๆ จึงตรัสถามว่าอยู่ที่ไหน ทำงานอะไร นายผล ทูลตอบว่า เป็นชาวสวนเนื่องจากไม่กล้าบอกว่าเป็นครู ด้วยความกลัวว่าพระองค์จะตรัสถามอะไรอีก แล้วจะตอบไม่ถูกนายผลเล่าต่อว่า "ในหลวงถามต่อว่า "อาชีพทำสวนมะพร้าว มีวิธีเก็บมะพร้าว อย่างไร" นายผล ทูลตอบว่า มี๓ วิธี คือ

๑. ใช้เหล็กขอยึดติดกับไม้ไผ่แล้วสอยมะพร้าวลงมา

๒. ใช้คนปืนขึ้นไปเก็บ

๓. ใช้ลิงเก็บมะพร้าว

พระองค์ทรงสนพระทัยจึงให้สาธิตการใช้ลิงเก็บมะพร้าวให้ดู หลังจากนั้นได้ทอดพระเนตรการสาธิตทำสวนมะพร้าวโดยใช้ลิง เก็บมะพร้าว เป็นที่พอพระราชหฤทัยที่ลิงสามารถฟังคำสั่งเจ้าของรู้เรื่อง ขณะนั้นมีชายกลางคนอยู่ใกล้ๆๆ พระองค์ท่านถือกล้วยน้ำหว้าอยู่ พระองค์จึงตรัสว่าให้เอากล้วยให้ลิง ชายคนดังกล่าวจึงโยนกล้วยให้ลิงครั้งละหนึ่งลูก พระองค์จึงตรัสว่า "ให้ไปทั้งหวีเลย"ขณะนั้น นางนิตย์ ภูชงค์เจริญ เข้ามากราบบังคมทูลว่า ตนเองเป็น บุคคลยากจน ลำบากขัดสนมีบุตร๒ คน ขอให้พระองค์อุปการะด้วย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาอุปการะให้ เวลา๑๖.๐๐ น. จึงเสด็จพระราชดำเนินกลับ โดยประทับเรือพระที่นั่งจันทร

วันที่๖ พฤษภาคม๒๕๑๓ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อม ด้วยสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินโดยเครื่อง ยินพระที่นั่งไปยังจังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วเสด็จโดยเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมายังอำเภอดอนสักเพื่อทรงยกช่อฟ้าพระอุโบสถวัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี

เวลา๑๑.๓๐ น. เฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งมาถึงสนามหน้าโรงเรียนวัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ แล้วเสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่ง มีนายแพทย์สุพาส บูรพัฒน์ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานีในขณะนั้นเป็นนายสารถีเมื่อทั้งสองพระองค์เสด็จขึ้นบนพลับพลาที่ประทับในวัดเขาสุวรรณประดิษฐ์ นายคล้าย จิตพิทักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี กราบถวายบังคมทูลรายงานประวัติวัดเขาสุวรรณปะดิษฐ์ ซึ่งมีพระใบฎีกาจ้อย ฐิตปุญโญ (หลวงพ่อจ้อย) เป็นเจ้าอาวาส แล้วเสด็จพระราชดำเนินไปยังแท่นที่ประดิษฐานช่อฟ้า ทรงพระสุหร่ายทรงเจิม ทรงปิดทอง ทรงผูกผ้าแพรสีชมพู และทรงคล้องพวงมาลัยช่อฟ้าสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงปิดทอง และทรงคล้องพวงมาลัย ช่อฟ้า แล้วทั้งสองพระองค์ทรงถือสายสูตรยกช่อฟ้าขึ้นประดิษฐานบนอุโบสถพระสงฆ์ถวายพระพรชัยมงคลคาถา ทรงนมัสการหลวงพ่อจ้อย หลวงพ่อได้ถวายถวายพระเครื่องควนสมอ เรือหงส์มุกอยู่ในตู้กระจกยาวหนึ่งเมตรครึ่งแล้วเสด็จลงจากพลับพลาทรงเยี่ยมราษฎรที่มาเข้าเฝ้าอย่างใกล้ชิดในปะรำบริเวณวัด ราษฎรได้ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายสิ่งของแต่ทั้งสองพระองค์มากมาย ในการนี้ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้พระราชทานเงินส่วน พระองค์จำนวน๕๐o บาท ให้นางเอี่ยน เรืองแสวง ผู้ยากจนมีบุตร๑๕ คนเพื่อบวชลูกชายในปีนั้นด้วย . ทั้งสองพระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปจนถึง "ตำหนักเพชร" อาคารไม้ยกพื้นที่ได้ก่อสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับพักผ่อนพระราชอริยบท แล้วเสด็จพระราชดำเนินลงสู่สวนป่าเพื่อเสวยพระกระยาหารกลางวัน แล้วเสด็จกลับไปที่ตำหนักเพชร

เวลา๑๔.๐๐ น. เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมราษฎรที่บ้านพรุพี อำเภอ บ้านนาสาร จากบทกวีของนายเฟื่อง หนูศรีแก้ว กำนันตำบลพรุพี่ในขณะนั้นได้ประพันธ์ไว้ในบทความลานกวี ของหนังสือตาปีสาสัน ฉับเดือนกรกฎาคม ๒๕๓ บรรยายได้เห็นภาพว่าในวันนั้นชาวบ้านแต่ละหมู่บ้าน โดยกำนัน ผู้ใหญ่ใครบ้างที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการตระเตรียมสถานที่กันอย่างไร ทั้งปะรำพิธีดอกไม้สวยงาม นอกจากเจ้าหน้าที่ของอำเภอที่ช่วยกันใช้เวลาเจ็ดวัน จึงเสร็จสรรพทันรับเสด็จพอดีกำนันเฟื่อง บรรยายต่อไปว่าตอนบ่ายของวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๑๓ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จฯมาที่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ พระราชทานเครื่องแบบนักเรียน อุปกรณ์การเรียน ทรงไต่ถามทุกข์สุข การทำมาหากิน และให้ประชาชนยึดมั่นในศีลธรรม จากนั้นได้เสด็จพระราชดำเนินไปยังสถานีอนามัยหลังใหม่ ทรงชื่นชมว่าช่างได้ก่อสร้างตามแบบแปลนแล้วเสด็จพระราชดำเนินกลับ ท่ามกลางเสียงเปล่งร้องไซโย และธงชาติที่ปลิวไสวขณะเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งเหิร สู่ท้องฟ้า